მე ვარ სამირა, 19 წლის - ასე იწყებს აფხაზი გოგონა თავის დღიურთან საუბარს. სამირა მისი ნამდვილი სახელი არაა, მაგრამ ნამდვილია  ფიქრები, ემოციები და დეტალურად აღწერილი ყოველდღიურობა, რომელიც ომისშემდგომ აფხაზეთში გვამოგზაურებს.

 ამბავი ასე დაიწყო- ჟურნალისტ ქეთი ხატიაშვილს გაუჩნდა იდეა, ჩვენც გვყოლოდა ჩვენი დროის ანა ფრანკი.  ჩანაფიქრი კოლეგას, ჯილდა მაჭავარიანს გაუზიარა და  ერთობლივი მოქმედების შემდეგ „სამირას დღიურებიც“ დაიბადა და აფხაზეთიდან იძულებით გადაადგილებულ პირთა-დევნილთა მომსახურების სააგენტოს დახმარებით  აფხაზი გოგოს დღიურები წიგნად გამოიცა.

იხილეთ ვრცლად: